Wtedy Lina sięgnęła do torby.
Wyciągnęła swój lunch: zwykły kawałek chleba i butelkę wody.
„Proszę, napij się, Señora” – powiedziała, pomagając Rosalindzie napić się. „To wszystko, co mam, ale jest czyste. Proszę, zjedz też”.
Kobieta zarabiająca na życie jako sprzątaczka karmiła matkę miliardera, po tym jak przyszła panna młoda odmówiła jej wody.
Leonardo się złamał.
Łzy spływały mu po twarzy, gdy wybiegł z szafy.
Prawda ujawniona
„ CAMILLA! ”
Obie kobiety zamarły.
Camilla zbladła.
„L-Leonardo? Myślałem, że jesteś w Japonii!”
„Nigdy nie odszedłem” – powiedział Leonardo chłodno. „słyszałem. Nazwałeś moją matkę bezużyteczną. Życzyłeś jej śmierci, żeby móc zabrać moje pieniądze”.
„Byłam zestresowana!” krzyknęła Camilla, chwytając go za ramię. „Uczyłam ją dyscypliny!”
Leonardo oderwał ramię.
„To nie jest dyscyplina. To okrucieństwo.”
Zwrócił się do Liny, która kłaniała się ze strachu.
„Proszę mi wybaczyć, panie” – wyszeptała Lina. „Tylko chroniłam panią”.
Leonardo wziął ją za rękę.
„Ochroniłeś moją matkę, gdy ktoś bogaty i posiadający klejnoty nie dawał rady.”
Stanął twarzą w twarz z nadjeżdżającymi ochroniarzami.
„Natychmiast usuńcie Camillę. Jest wygnana z tego domu na zawsze. Wyrzućcie wszystko, co tu jest.”
Camilla krzyczała, gdy ją ciągnięto, ale Leonardo nie obejrzał się.
Kto naprawdę należał
Leonardo zwrócił się do Liny.
„Od dziś” – powiedział – „nie będziesz już sprzątaczką. Będziesz główną gospodynią i osobistą opiekunką mojej matki. Potroję twoją pensję – i zbuduję dom dla twojej rodziny”.
Lina osunęła się na kolana i zapłakała z wdzięczności.
