Decyzja podjęta w tajemnicy

Następnego popołudnia, kiedy Robert był w pracy, powiedziałem Mai, żeby wzięła kurtkę.

Nie zadawała pytań. Po prostu poszła za mną do samochodu, poruszając się powoli, jakby każdy krok wymagał wysiłku.

Pojechaliśmy do Clearview Regional Hospital , skromnego ośrodka medycznego na skraju miasta. Maya przez całą drogę wpatrywała się w okno, a jej odbicie blado odbijało się w szybie.

W środku pielęgniarki mierzyły jej parametry życiowe. Lekarz zlecił badania krwi i obrazowanie. Siedziałam w poczekalni, zaciskając dłonie, a moje myśli pędziły coraz szybciej z każdą minutą.

Kiedy lekarz w końcu wrócił, jego wyraz twarzy był starannie neutralny, ale jego oczy opowiadały co innego.

„Pani Reynolds” – powiedział cicho – „musimy porozmawiać”.

Słowa, które zaparły mi dech w piersiach

Doktor Hawkins zamknął za sobą drzwi i przycisnął tablet do piersi.

Maya usiadła obok mnie i drżała.

„Badanie wykazało, że w jej wnętrzu coś się dzieje” – powiedział cicho.

Przez chwilę wydawało się, że pokój się przechylił.

„W jej wnętrzu?” powtórzyłem z suchością w ustach. „Co masz na myśli?”

Zatrzymał się. Na tyle długo, żeby strach w pełni rozkwitł w mojej piersi.

„Muszę cię przygotować na wyniki” – powiedział delikatnie.

Powietrze było ciężkie. Twarz Mai skrzywiła się, a łzy spływały jej po policzkach.

I zanim prawda została wypowiedziana – zanim mój świat się rozpadł – poczułem, jak dźwięk wyrywa się z mojej piersi.

Krzyk, którego nie rozpoznałem jako własnego.

Rzeczywistość, na którą żadna matka nie jest gotowa

Kiedy w końcu wypowiedział te słowa, wydały mu się nierealne.

„Pańska córka jest w ciąży” – powiedział dr Hawkins. „Około dwunastego tygodnia”.

Wpatrywałem się w niego, nie mogąc zrozumieć tego, co słyszałem.

„To niemożliwe” – wyszeptałem. „Ma piętnaście lat”.

Maya załamała się całkowicie i zakryła twarz dłońmi.

Doktor Hawkins objaśniał procedury, wymagania, kolejne kroki, ale jego głos brzmiał jakby dochodził z oddali, jakby z wody.

Niedługo potem pojawiła się doradczyni o imieniu Emily . Poprosiła o rozmowę z Mayą na osobności.

Czekałam na korytarzu, chodząc tam i z powrotem, licząc płytki podłogowe i wstrzymując oddech.