Nienawidziłem tego określenia. Sprawiało, że czułem, że moje marzenia są poza zasięgiem.
Z czasem ogarnął mnie cichy gniew. Wstydziłem się go, ale mimo to go czułem. Obiecał mi, że mogę stać się kimkolwiek zechcę, a jednak rzeczywistość zdawała się nieustannie przypominać mi o naszych ograniczeniach.
Kiedy strach zastępuje gniew
Potem mój dziadek zachorował. Człowiek, który niósł nasze dwa życia na swoich barkach, miał coraz większe trudności z wchodzeniem po schodach. Nie było nas stać na opiekę domową, więc zostałem jego opiekunem.
Pomiędzy egzaminami końcowymi w szkole średniej przygotowywałam jej posiłki, pomagałam jej wstawać i monitorowałam przyjmowanie przez nią leków.
Pewnego wieczoru, wyczerpany, spojrzał na mnie z niezwykłą powagą:
„Camille, muszę ci coś powiedzieć”.
Odłożyłem rozmowę. Będzie miał mnóstwo czasu później.
To „później” nigdy nie nadeszło.
Odszedł we śnie, zostawiając mnie samą z nieznośnie cichym domem i przerażającą przyszłością.
Sekret, który zmienił wszystko
