Leki takie jak chlorochina i chinina, historycznie stosowane w leczeniu malarii, mogą powodować szumy uszne, zawroty głowy i utratę słuchu. Dokładny mechanizm działania jest nadal badany, ale wydaje się, że jest on związany z uszkodzeniem nerwu słuchowego.
Ponadto antybiotyki, takie jak wankomycyna, zwłaszcza podawane z aminoglikozydami, zwiększają ryzyko ototoksyczności. To łączone działanie stanowi znaczne ryzyko w leczeniu szpitalnym.
Chociaż leki te uratowały miliony istnień ludzkich, ich potencjał ototoksyczny wymaga ścisłego monitorowania u pacjentów z grupy ryzyka.
Inhibitory fosfodiesterazy
Artykuł opublikowany w „The Anatomical Record” opisuje, jak popularne leki na zaburzenia erekcji, takie jak sildenafil (Viagra) i tadalafil (Cialis), otrzymały ostrzeżenia dotyczące bezpieczeństwa z powodu przypadków nagłej utraty słuchu i zawrotów głowy.
Mechanizm tego zjawiska nie jest do końca jasny, ale uważa się, że wpływa ono na ukrwienie ucha wewnętrznego, zmniejszając dopływ tlenu i substancji odżywczych do komórek czuciowych.
Chociaż te skutki uboczne występują rzadko, rosnąca popularność tych leków uzasadnia wydanie ostrzeżenia. Pacjenci, u których występuje dzwonienie w uszach lub nagła utrata słuchu, powinni przerwać stosowanie i skonsultować się z lekarzem.
Wnioski
Leki powodujące utratę słuchu stanowią wyzwanie kliniczne. Wykazano, że aminoglikozydy, cisplatyna, diuretyki pętlowe, leki przeciwzapalne, leki przeciwmalaryczne i leki na zaburzenia erekcji powodują głuchotę, zawroty głowy i szumy uszne.
Wiedza naukowa pozwala na zrównoważoną ocenę ryzyka i korzyści, ale profilaktyka zależy od ścisłego monitorowania medycznego. Wczesne wykrycie objawów może zapobiec trwałym uszkodzeniom i pomóc zachować dobrą jakość życia.
